Odkryłam dziś że pisanie pracy licencjackiej nie jest trudne, lecz proste, wręcz banalne, a nie możemy zabrać się do pisania i męczy nas ono, ponieważ to zadanie zbyt proste na nasze błyskotliwe umysły. Tak więc siadamy chcąc zabrać się do pisania, ale pisać nie możemy, bo czujemy od razu znudzenie, ziewamy, i znajdujemy inne zajęcia które w bardziej kreatywny sposób rozbawią nasz mózg. Bo nie do tego zostaliśmy stworzeni. Przepisywanie, właściwie, książek czy spisywanie prostych przemyśleń uważając żeby przypadkiem nie wyjść ze schematu jaki narzuca nam system edukacyjny – totalna nuda. Zaprawdę powiadam Wam, skończmy tę prostą pracę domową, zróbmy to czego od nas chcą ci prości ludzie i zajmijmy się w końcu czymś pożytecznym. Wszak przed nami cały, fascynujący świat!
Adelka zdradza tajemnicę życia
Odpowiedzi: 3 jak dotąd »
Komentarz RSS · Adres TrackBack
nien powiedział/a,
Kwiecień 26, 2010 @ 7:33 am
Zgadzam się z Twoimi rozmyśleniami ;)
baś powiedział/a,
Kwiecień 26, 2010 @ 3:40 pm
trafne stwierdzenia, szkoda tylko że tak późno trafiają do naszego umysłu… trzeba napisać bądź zacząć pisać żeby do to zrozumieć…
a. powiedział/a,
Kwiecień 28, 2010 @ 9:27 pm
pamiętajcie, nasze prace to sztuka, a prawdziwa sztuka broni się sama!
tj od 1 czerwca wakacje :)